و اهستگى و باطل مىشود بان نماز پنجم ركوعست و ان هم ركنست در هر ركعتى يك بار واجبست در ان خم شدن بمرتبهء كه كفدستها بسر زانو رسد و اگر نتواند هر قدر كه ممكن باشد خم شود و اگر اصلا خم نتواند شدن بسر اشارت كند و اگر بر صورت ركوع باشد بجهة پيرى يا خستگى يا غير ان از براى قيام انچنان بايستد و از براى ركوع اندك ميل كند تا فرق باشد ميان قيام و ركوع و اگر محتاج باشد كه اعتماد كند بر چيزى واجب باشد و اگر دستهاى او دراز باشد و باندك ميلى بسر زانو رسد يا كوتاه باشد بدستور ديگران خم شود و ركوع كند و واجب است ارام گرفتن در ركوع به قدر ذكر واجب و ان سبحان ربّى العظيم و بحمده است يا سبحان اللّه سه بار و راست شدن از ركوع و ارام گرفتن در ان پس اگر در اثناى خمشدن ابتداى ذكر كند يا پيش از اتمام ذكر راست شود عمدا باطل باشد پس اگر ركوع كند و ذكر گويد پس از روى سهو افتد بر زمين پيش از راست شدن و سجده كند احتياج نباشد ببرخواستن از براى انكه محلّش گذشته و اگر پيش از ركوع افتد بازگردد و ركوع كند مادام كه بحدّ سجده نرسيده بود و سنّت است كه بعد از قرات ايستاده تكبيرى از براى ركوع بگويد و دستها برداشته به اين تكبير تا برابر گوش و سر زانوها بكفدستهاى خود بگيرد و انگشتان گشوده و زانوها را باز پس شكند و پشت را راست دارد و گردنرا بكشد و پشت و گردنرا برابر بدارد و اعضا را از هم گشاده دارد كه هيچ عضوى بر ديگرى نيايد الّا سر دستها بر سر زانوها و بگويد در ركوع تسبيح سه بار يا پنجبار يا هفتبار و در حالت ركوع پيش از تسبيح ايندعا بخواند ربّ لك ركعت و لك اسلمت و بك امنت و عليك توكّلت و انت ربّى خشع لك سمعى و بصرى و شعرى و لحمى و دمى و عصبى و عظامى و ما اقلّته قدماى غير مستنكف و لا مستنكر و لا مستحسر و بعد از راست شدن از ركوع سمع اللّه لمن حمده و الحمد للّه ربّ العالمين اهل الجبروت و الكبرياء و العظمة و مكروه است كه در حالت ركوع دستها در زير جامه باشد بلكه سنّت است كه ظاهر باشد يا در استين ششم سجود است و ان هم ركنست در ركعتى دو سجده و باطل مىشود به ترك هر دو عمدا و سهوا و به ترك يكى عمدا نه سهوا و واجب است كه سجود بر هفت عضو كند پيشانى و هر دو كفدست و هر دو سر زانو و هر دو انگشت مهين پاى و اعتماد بر اينها نمايد و موضع پيشانى برابر محل پايها باشد يا بلندتر به قدر يكخشت و پيشانى بر چيزى نهد كه صحيح باشد سجود بر ان چنان كه گذشت در بحث مكان و اگر نتواند چنان خمشدن بايد كه موضع پيشانى را بلند گرداند و اگر نتواند پيشانى را بر زمين نهادن بواسطهء جراحتى يا دمل گوى بكند تا صحيحش بر زمين ايد و اگر نتواند بر ذقن سجده كند و اگر نتواند بعضى از اعضاى هفتگانه بر زمين نهادن باقى بر زمين نهد و در سجود بگويد سبحان ربّى الاعلى و بحمده يا سبحان اللّه سه بار و از براى ضرورت بيكبار اكتفا كند و ارام گيرد به قدر ذكر واجب پس اگر پيش از اتمام سجده ابتداى ذكر كند يا پيش از اتمام ذكر سر بردارد عمدا باطل باشد و سر از سجده